İlk dersimiz merhamet

İçinde bulunduğumuz ayda manevi duygularımız daha da yükselirken ya da öyle olması beklenirken, her birimiz karşımızdakinden bu hoşgörüyü görmeye hevesliyiz. Şunu demeye getiriyorum, trafikte önümüzdeki araca, bankada- hastanede beklediğimiz sıraya hatta pide kuyruğunda bizden önce pidesini alıp giden komşuya karşı gereksiz sinir gösteriyor ve “oruçluyum” diyerek onlardan bu öfkeye hoşgörü göstermesini bekliyoruz. Oysa ki; karşımızdaki insan da aynı durumdadır muhtemelen.

Ramazan ayında, rahmet ve bereketin bolluğundan nasibimize düşeni almak için ibadet ederken merhamet ve sabırdan da payımıza düşeni göstermeliyiz. Böylece gelecek nesillere, çocuklara da örnek olmalıyız.

Biz yetişkinlerin çocuklara örnek olması için bir şeyi yapıyor olmamız da yeterli değil… sadece kendi çocuklarımıza karşı değil, çocuklarımız büyüdüğünde muhatab olacağı yetişkinler olan şimdiki zamanın diğer çocuklarına karşı da duyarlı ve dikkatli olmalıyız.

Penceremin kenarında oturmuş dalgın sokağı izlerken bir ses duydum, önce başımı o yöne çevirdim sonra daha iyi görmek için oturduğum erden kalkıp pencereyi açarak olayı anlamaya çalıştım.

Bir grup çocuk, ellerinde çıtalar, koşarak bir ağacın etrafında toplandılar. Ses halen gelmeye devam ediyor, çocuklar ağaçların dallarına bakıyor, yoldan yetişkin insanlar gelip geçiyor tepkisiz.

Önce ağaçta bir kuş var ve ona bakıyorlar sanıyorum, sonra çıtalarla dallara vurduklarını fark edip dayanamayıp sesleniyorum; “Kırmayın dallarını sakın, yazık”

“Yok” diyor çocuklardan en ufak ama grubu gaza getirdiği belli olanı; “Dalları kırmıycaz, kedi oraya kaçtı, onu kovalıyoz”

Yaşları 6-8 yaş arası 4 çocuğun olağan gördüğü eğlendi elinde sopalarla bir kedinin peşine düşüp onu çıktığı ağaçtan da indirmek isteyecek kadar kovalamak. Bunu gören yetişkinlerden hiçbiri de olaya müdahale etmiyor.

Hem kedinin eziyet görmesine hem de o küçük çocukların uyarılmadıkları, eleştirilmedikleri, doğru yaptığını sandığı zulmü benimsemesine göz yumuyor.

Şimdi elinde sopayla kediye zulmeden o çocuk büyüdüğünde sizin çocuğunuzun yolunu kesip şiddete başvuracak bir yetişkine dönüşecek: Siz evladınız için böyle bir gelecek mi planlıyorsunuz? Çocuğunuzun huzurlu refah bir hayatı olması için sadece ona eğitim vermeniz, iyi insan olması için çalışmanız yetmez, onun çevresindeki çocukların da iyi olmasını sağlamak için örnek olmalı, duruşunuzla hayatın her aşamasında sağduyu ve merhametinizi korumalısınız.

Merhamet, en kolay kabul edilen, benimsenen, öğrenilen duygudur; çünkü insanidir.

O nedenle; önce kalbinizde merhamet duygusunu koruyun, sonra da çevrenizde karşılaştığınız insanlara örnek olması için bu duyguyla hareket edin.

İlginizi Çekebilir

Düğün yaptığı eşi evli çıktı, çocuklarını nüfusuna alamıyor

Balıkesir’in Savaştepe ilçesinde 1996 yılında düğünden sonra nikah kıymak için gittiği belediyede eşinin başkasıyla resmi ...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir