Sen, ben, o… Hiçbirimiz ön yargılı değiliz!

Ön yargı toplumumuzda daha doğrusu bütün dünyada dün vardı, bugün var, yarın kesinlikle de olacak.

Biz aslında hiçbirimiz ön yargılı değiliz, değil mi? Yemeğe daha tadına bakmadan tuz atsak da biz ön yargılı değiliz…

Farkına varmadan daha küçük yaşlarda ediniriz ön yargıyı. Günlük hayatta davranışlarımızla aslında o kadar çok ön yargılı olduğumuzu gösteririz ki bunun farkında bile olamayız.

Ama ben ön yargılı biri değilim ve defalarca bunun savaşını verdim. Ben ön yargılı biri değilim arkadaşlar…

Önceki akşam eve giderken otobüse bindim, o kadar kalabalıktı ki nefes almakta bile güçlük çekiyordum. Bir anda araba fren yapınca düşme korkusuyla otobüsün demirlerine sıkıca tutunan teyze üstüme düşer gibi oldu. Teyzeye üzüldüm kolundan tuttum ‘teyze bana tutun düşme’ dedim. Teyzenin bakışları adeta beni döver gibiydi, neye uğradığımı şaşırdım. Bana ‘nerden teyzen oluyorum senin’ deyip azarladı. O an başıma kaynar sular döküldü. Yanımdaki koltukta oturan genç kıza rica ettim, ‘teyzeye yer verir misin’ diye genç kız hemen kalkıp teyzeye yerini verdi. O da hemen oturdu. Ben arkamı dönmüştüm yolculuk boyunca hiç o tarafa bakmamıştım. İneceğim yere gelince teyzeyle göz göze geldik ve bana o kadar güzel gülümsedi ki anlatamam o mutluluğu. Teyze bana ön yargılı davranmıştı ve bu durum canımı çok sıkmıştı ama devamında en azından kısacık bir an da olsa gülümseyerek aramızdaki buzları kırmıştık.

Markete girdim, birkaç alacağım vardı. Alacaklarımı alıp kasaya geldim, kasa baya kalabalıktı. Beklemeye başladım, aldıklarımı kasadan geçmesi için bıraktım, kasiyer aldıklarımı kasadan geçerken poşet de istediğimi belirttim. Cüzdanımı çantamdan çıkarırken gözüm yan tarafta yaşlı bir amcanın benim aldıklarımı poşete koyduğunu gördüm. Ben de hemen tepki göstererek amca ne yapıyorsun onlar benim diye ses tonumu ayarlayamadan biraz çıkışır gibi söyledim. O da poşetlemeye devam ederek ‘biliyorum kızım senin olduğunu ben sana yardım ediyorum’ dedi. O an sanki yerin dibine girdim. Ne diyeceğimi bilemedim. Hemen özür diledim ama çok utanmıştım. Amca yüzüme bakarak, senin suçun değil, biz insanlar iyilikten yardımdan o kadar uzak kalmışız ki her hareketi kötü gibi algılıyoruz. Bu iki olayı da anı gün içinde yaşadım beni o kadar derinden etkiledi ki anlatamam. Ama çok da iyi oldu. Anladım ki aslında bende ön yargılı biriymişim…

Niçin pazardan veya marketten bir yiyecek alırken, o yiyecek hakkında tarihine, tadına bakıyoruz kısa bir araştırma yapıyoruz da neden insanları tanımak için aynı çabayı harcamıyoruz? İlk defa rastladığımız insana ön yargılı davranarak son kararımızı veriyoruz? Bu durumu arkadaşıma anlatırken, arkadaşım senin bu söylediğini Sabahattin Ali yıllar önce söylemiş diye şaşırttı. Sabahattin Ali şöyle demiş; “Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatlığıyla öteye geçiveriyoruz?”

İlginizi Çekebilir

Bir kitap okursun hayatın değişir

Her çocuk okula başladığı andan itibaren kitaplarla haşır neşir olmaya başlar. Okuma kitapları özellikle onların ...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir