SON DAKİKA
Hava Durumu

Gelin bırakalım şemsiyeleri…

Yazının Giriş Tarihi: 04.11.2023 15:57
Yazının Güncellenme Tarihi: 08.11.2023 12:24

Bugünkü yazıma kısa bir film önerisiyle geldim aslında.  Rain adlı depresyon konulu bir film.  Aslında hayatımın belli bir noktasında beni en çok etkileyen en anlamlı kısa film diyebilirim sizlere.   Kısaca bahsedecek olursam şöyle özetleyebilirim. Her gün olumsuzluklar peşimde fakat aynı zamanda hayatta kalmak için de mücadele veriyorum.  Çok yorgunum bitkinim dediğim yerde tekrar kalkmış buluyorum kendimi.  Mutsuzluktan düşüncelere dalıp gidiyorum sürekli ama bazen de çok gülüyorum … 

Bazen yaşadığımız problemlere çözüm bulamasak bile aynı problemleri yaşayan başka insanların olduğunu bilmek kişiyi bir nebze de olsa rahatlatıyor bence . İnsanın yalnız olmadığını bir yerlerde aynı duyguyu yaşayan insanların olduğunu bilmesi de mücadele edilebilirliğimizi arttırıyor hayatımızda.  Sürekli birilerinin daha mutlu olduğunu, daha başarılı, daha sosyal, daha deli dolu hayat yaşarlarken o sırada bütün problemleri kendimizin yaşadığını, her aksiliğin bizim başımıza geldiğini düşünüyoruz.  Çünkü sadece kendi yağmurumuza hakimiz. Kimin fırtınaları var, kimi şimşekler çakıyor yaşamında bilemiyoruz. 

Sadece kendi modumuzun düşüklüğüne yöneliyoruz.  Sadece kendi olumsuzluklarımızı görüyor kendi yağmurumuzu hissediyoruz.  Ama bizler bu durumdayken aslında bizlere eşlik eden diğer insanlar da var. Bunları da düşünebiliriz.  Daha önceki yazılarımda insanların nar gibi olduklarını söylemiştim.  Yani karşımızdakine baktığımızda narın dışını görüyoruz, içerisinde yaşadıklarından mutluluğunu üzüntüsünü göremiyoruz.  Bu filmden de kendimizi depresyon içerisine soktuğumuzda aslında sadece yalnızlığımızı görüyoruz.  Fakat bizim bu yalnızlığımız içerisinde olduğumuz gibi başkaları da yalnız. Yani kısaca onların yağmurlarını göremiyoruz. 

Rain filminde depresyon ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi bence.  Hassas kalpli insanların zihinleri böyle . Yağmur bulutları ile kaplı bir olay seni tetikliyor ve zihninde şimşekler çakıp yağmur yağmaya başlayınca tam bir esarete dönüşüyor günlük hayatın.  Bütün gün hangi işi yaparsan yap düşünceler seni bırakmıyor.  Rain filminde de beni en çok etkileyen sahne kadının şemsiyeyi yere bıraktığı o an oluyor aslında.  Çünkü herkesin az ya da çok yağmuru var . Sen yalnızca kendi yağmurunun farkındasın. Galiba kendimizi akışa bırakmak ve en önemlisi de bazen kabullenmek gerekiyor.  Sonra sana iyi gelen şeylere yönelmek çözümün ilk adımı.  Bunu bulabilecek olan da sensin.

Gelin bırakalım şemsiyeleri…..

Yorum Ekle
Gönderilen yorumların küfür, hakaret ve suç unsuru içermemesi gerektiğini okurlarımıza önemle hatırlatırız!
Yorumlar
Yükleniyor..
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.