Aylar süren hazırlık, sayısız deneme sınavı, erken başlayan sabahlar, bitmek bilmeyen testler... Ve nihayet, Liselere Geçiş Sistemi sınavı geride kaldı.

Bugün sadece öğrenciler değil, anne babalar da derin bir nefes aldı. Çünkü bu sınavın yükünü sadece çocuklar taşımadı. Evlerde sessizlik hakim oldu, televizyonların sesi kısıldı, hafta sonu planları ertelendi. Kimi zaman bir matematik sorusunun, kimi zaman bir Türkçe paragrafının etrafında bütün aile toplandı.

Şimdi ise geriye tek bir soru kaldı:
"Nasıl geçti?"

Belki de sorulmaması gereken ilk soru bu.

Çünkü sınav salonundan çıkan her öğrencinin yüzünde farklı bir hikâye vardı. Kimisi mutlu, kimisi üzgün, kimisi ise yaptığı birkaç hatayı düşünerek sessizce yürüdü. Oysa daha cevap anahtarı açıklanmadan kurulan "kaç net yaptın" cümleleri, çocukların omzundaki yükü biraz daha ağırlaştırmaktan başka bir işe yaramıyor.

Unutmamak gerekir ki LGS, hayatın tamamı değildir. Evet, önemli bir sınavdır. İyi bir liseye gitmek, geleceğe daha güçlü hazırlanmak için bir fırsattır. Ancak hiçbir sınav, bir çocuğun karakterini, yeteneğini, vicdanını ya da hayallerini ölçemez.

Bugün milyonlarca öğrenci aynı sınava girdi ama hepsi aynı hayatı yaşamıyor. Kiminin çalışma odası vardı, kiminin mutfak masası... Kimi özel derslerle hazırlandı, kimi sadece öğretmeninin anlattıklarıyla. Kimi evde sessiz bir ortam buldu, kimi kalabalığın içinde mücadele etti. Aynı soruların herkese sorulması, herkesin aynı şartlarda yarıştığı anlamına gelmiyor.

Asıl sınav belki de şimdi başlıyor.

Sonuçlar açıklanana kadar çocuklarımızı puan hesaplarının içine hapsetmeyelim. Onlara biraz dinlenme, biraz oyun, biraz da çocuk olma hakkı tanıyalım. Çünkü aylardır erteledikleri hayat onları bekliyor.

Anne babalara da küçük bir hatırlatma yapmak gerekiyor.

Başarı sadece yüksek puan değildir. Başarı; emek vermek, vazgeçmemek, mücadele etmek ve düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmektir. Çocuğunuz bunları başarabildiyse zaten en değerli kazanımı elde etmiştir.

Bundan yıllar sonra kimse LGS'de kaç net yaptığınızı hatırlamayacak. Ama sınavdan çıktığınız gün annenizin size sarılışını, babanızın "Elinden geleni yaptın." deyişini, öğretmeninizin omzunuza dokunuşunu unutmayacaksınız.

Hayat, tek bir sınavdan çok daha büyüktür.

Bugün bir kapı kapandı belki ama önünüzde açılacak onlarca yeni kapı var.

Şimdi çocuklarımıza hak ettikleri cümleyi söylemenin zamanı:

"Sonuç ne olursa olsun, sen bizim için değerlisin."

Çünkü gerçek başarı, puan cetvellerinde değil; iyi insan yetiştirebilmektedir.