Bursa, Türkiye'nin üretim üssü olarak anılan şehirlerinden biridir. Otomotivden tekstile, makineden mobilyaya kadar birçok sektörde ülke ekonomisine büyük katkı sağlayan kentimiz, güçlü sanayi altyapısıyla öne çıkmaktadır. Ancak Bursa'nın sahip olduğu bu büyük avantajın yanında yıllardır çözüm bekleyen önemli bir sorunu da bulunmaktadır: Nitelikli ara eleman eksikliği.

Bugün Bursa Organize Sanayi Bölgesi'nden küçük sanayi sitelerine kadar birçok işletme aynı şikâyeti dile getiriyor. Makine kullanabilecek, teknik bilgiye sahip, iş disiplinini benimsemiş genç çalışan bulmak her geçen gün daha da zorlaşıyor. Buna karşılık her yıl binlerce genç üniversite mezunu oluyor ancak önemli bir kısmı kendi alanında iş bulamıyor.

Burada üzerinde düşünmemiz gereken önemli bir çelişki ortaya çıkıyor. Bir tarafta çalıştıracak personel bulamayan fabrikalar, diğer tarafta iş arayan gençler...

Aslında çözümün önemli bir bölümü mesleki eğitimde saklı. Meslek liseleri yalnızca öğrencileri bir işe hazırlayan kurumlar değil, aynı zamanda şehirlerin ekonomik geleceğini şekillendiren eğitim merkezleridir. Özellikle Bursa gibi sanayi şehirlerinde meslek liselerinin güçlendirilmesi bir eğitim politikası olmanın ötesinde ekonomik bir zorunluluktur.

Ne yazık ki toplumda yıllardır süregelen yanlış bir algı var. Akademik başarısı yüksek olan öğrencilerin genel liselere veya üniversiteye yönelmesi beklenirken, meslek liseleri çoğu zaman ikinci planda değerlendiriliyor. Oysa günümüz dünyasında bir CNC operatörü, kaynak uzmanı, otomasyon teknisyeni ya da endüstriyel bakım personeli birçok üniversite mezunundan daha kolay iş bulabiliyor.

Sanayi devriminin yeni aşaması olarak görülen dijital dönüşüm ve yapay zekâ çağı, teknik bilgiye sahip insan kaynağını daha da değerli hale getiriyor. Bursa'nın geleceği yalnızca mühendisler yetiştirmekten değil, aynı zamanda iyi teknisyenler, iyi ustalar ve nitelikli üretim personelleri yetiştirmekten geçiyor.

Bu noktada sanayicilere de önemli görevler düşüyor. Meslek liseleri ile fabrikalar arasındaki iş birliği artırılmalı, öğrenciler daha okul sıralarındayken üretim süreçleriyle tanıştırılmalıdır. Staj imkanları geliştirilmeli, başarılı öğrencilere burs ve istihdam garantileri sunulmalıdır. Gençler meslek liselerinin kendilerine güçlü bir kariyer fırsatı sunduğunu görebilmelidir.

Bursa, Türkiye'nin üretim başkentlerinden biri olmayı sürdürecekse insan kaynağına yatırım yapmak zorundadır. Fabrikaların makineleri yenilenebilir, üretim hatları modernize edilebilir; ancak nitelikli insan yetiştirilmeden sürdürülebilir başarı mümkün değildir.

Bugün meslek liselerine yapılacak yatırım, yarının güçlü sanayisini inşa edecektir. Bursa'nın sahip olduğu bu büyük potansiyelin değerlendirilmesi için artık mesleki eğitime hak ettiği değeri vermenin zamanı gelmiştir.

Çünkü bir şehrin gerçek zenginliği fabrikalarında değil, o fabrikalarda üretecek insanlarında gizlidir.