Bu ülkenin kültüründe Ramazan ayının önemli bir yeri vardır. Bütün ülke Ramazan ayında tekmil sahur yapar, oruç tutar, pide kuyruğu bekler, iftar yapar. Hatta oruç tutmayan aileler bile iftar yemeğine aile dostlarını davet eder. Sokaklarda iftar çadırları kurulur. Toplu iftar yemekleri verilir.
Teravih namazlarında omuz omuza kıyam edilir, secdeye gidilir. Allah’tan bağışlanma dilenir. Eller semâya açılır, dualar edilir. Gündüzleri oruç tutamayanlar oruçlulara saygıdan yemeklerini tenhada yer, sularını bir köşede içerler. Oruç demek nefsine hâkim olmak demek olduğundan kavgalar, gürültüler azalır, bir aylığına da olsa her yer huzur dolar. Tok, açın hâlinden anlar. Hem ekmeğini bölüşür hem de bu ayda daha sevap diye zekâtını dağıtır. Böylece zenginle fakir arasında bir gönül bağı kurulur.
Ramazan, farklı sosyal-ekonomik çevreden insanı aynı eşit çizgide buluşturmakta ve aralarında sağlam bir gönül bağı tesis etmektedir. Ramazan ayının bu ülkeye ailevî, sosyal ve ekonomik katkısı bulunmaktadır. Müslüman olmayan milletlerde böyle bir şey yoktur. Biz Müslüman bir millet olduğumuz için ne kadar şükretsek azdır.
Eğitimin, hele millî eğitimin temel amacı milleti millet yapan değerleri kuşaktan kuşağa aktarmaktır. Ramazan da bu değerlerin belki de en mühimidir. Biricik evlatlarımıza Ramazan ayını anlatmak ve yaşatmak da millî eğitimin aslî görevlerinden biridir. Bu, bir kültür aktarımıdır. Nitekim Millî Eğitim Bakanı Prof. Dr. Yusuf Tekin de laiklik tartışmalarını anlamsız bularak yapılanın bir din eğitimi olmadığını, kültür eğitimi olduğunu vurgulamıştır.
Ancak ne yazık ki bir türlü yerli ve millî olamayan CHP ve diğer solcu partiler Ramazan ayını millî kültürümüzün bir parçası saymıyorlar. Tek parti diktatörlüğü sanrısından kurtulamadıkları için tepeden inme bir kültür anlayışını dayatabilme küstahlığını kendilerinde bulabiliyorlar. Temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp bu milletin önüne laiklik tartışmasını koyuyorlar. Bu, CHP’nin siyaset üretemeyen hantal yapısından kaynaklanmaktadır. Ülkenin ve dünyanın dinamiklerine ayak uyduramayan bu gâfiller ellerinden geleni ardına koymasalar da bu ülkenin çocukları büyük bir coşkuyla daha nice Ramazanları millî bir şuurla idrak edecektir, biiznillah.
Yorum Ekle
Yorumlar (0)
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Web.tv
Ekmel KILIÇ
Millî eğitim bir kültür işidir
Bu ülkenin kültüründe Ramazan ayının önemli bir yeri vardır. Bütün ülke Ramazan ayında tekmil sahur yapar, oruç tutar, pide kuyruğu bekler, iftar yapar. Hatta oruç tutmayan aileler bile iftar yemeğine aile dostlarını davet eder. Sokaklarda iftar çadırları kurulur. Toplu iftar yemekleri verilir.
Teravih namazlarında omuz omuza kıyam edilir, secdeye gidilir. Allah’tan bağışlanma dilenir. Eller semâya açılır, dualar edilir. Gündüzleri oruç tutamayanlar oruçlulara saygıdan yemeklerini tenhada yer, sularını bir köşede içerler. Oruç demek nefsine hâkim olmak demek olduğundan kavgalar, gürültüler azalır, bir aylığına da olsa her yer huzur dolar. Tok, açın hâlinden anlar. Hem ekmeğini bölüşür hem de bu ayda daha sevap diye zekâtını dağıtır. Böylece zenginle fakir arasında bir gönül bağı kurulur.
Ramazan, farklı sosyal-ekonomik çevreden insanı aynı eşit çizgide buluşturmakta ve aralarında sağlam bir gönül bağı tesis etmektedir. Ramazan ayının bu ülkeye ailevî, sosyal ve ekonomik katkısı bulunmaktadır. Müslüman olmayan milletlerde böyle bir şey yoktur. Biz Müslüman bir millet olduğumuz için ne kadar şükretsek azdır.
Eğitimin, hele millî eğitimin temel amacı milleti millet yapan değerleri kuşaktan kuşağa aktarmaktır. Ramazan da bu değerlerin belki de en mühimidir. Biricik evlatlarımıza Ramazan ayını anlatmak ve yaşatmak da millî eğitimin aslî görevlerinden biridir. Bu, bir kültür aktarımıdır. Nitekim Millî Eğitim Bakanı Prof. Dr. Yusuf Tekin de laiklik tartışmalarını anlamsız bularak yapılanın bir din eğitimi olmadığını, kültür eğitimi olduğunu vurgulamıştır.
Ancak ne yazık ki bir türlü yerli ve millî olamayan CHP ve diğer solcu partiler Ramazan ayını millî kültürümüzün bir parçası saymıyorlar. Tek parti diktatörlüğü sanrısından kurtulamadıkları için tepeden inme bir kültür anlayışını dayatabilme küstahlığını kendilerinde bulabiliyorlar. Temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp bu milletin önüne laiklik tartışmasını koyuyorlar. Bu, CHP’nin siyaset üretemeyen hantal yapısından kaynaklanmaktadır. Ülkenin ve dünyanın dinamiklerine ayak uyduramayan bu gâfiller ellerinden geleni ardına koymasalar da bu ülkenin çocukları büyük bir coşkuyla daha nice Ramazanları millî bir şuurla idrak edecektir, biiznillah.