Üniversiteler Erdoğan’ı rehber edinmeli

Tükiye, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde özgün bir dış politika sergiliyor. Erdoğan, her meselede hakkın yanında durmasını biliyor. Şartlar ne olursa olsun hakikati konuşmaktan geri durmuyor. Bunu biz Davos’ta açık seçik gördük. BM’de “dünya beşten büyüktür” çıkışında gördük. Gazze’de yaşanan soykırıma karşı açıklamalarında gördük.

Erdoğan sayesinde Türkiye güven tazeledi. Uluslararası meselelere kendi dinî, tarihî, sosyal ve siyasî anlayışıyla yaklaşmasını bildi. Dürüst, çalışkan ve liyâkatli ekibiyle beraber Türkiye’yi dış politikada adından en çok söz edilen ve saygı duyulan ülke konumuna getirdi. Bugün Avrupa liderlerinin Erdoğan’a danışmadan pek çok konuda adım atamadıklarını haberlerden okuyoruz. Özellikle Trump’ın Erdoğan’la ilgili yaptığı açıklamalardan bunu anlıyoruz.

Türkiye, bugün İslâmî hassasiyetleri olan bir siyaset izliyor. Uluslararası hukukta yeri olmasına rağmen Suriyeli kardeşlerimize bütün dünya kapılarını kapamışken Türkiye’nin onlara kucak açması bundandır. Şimdi Suriye’de yeni kurulan devlette herkes söz sahibi olmak isterken işte bu İslâmî adım vesilesiyle Türkiye orada güzel bir siyaset yürütebiliyor. Benzer bir durum Afrika için de geçerli. Türkiye sömürgeci Batı ülkelerindan çok farklı bir gözle baktı Afrika’ya. Kazan-kazan anlayışıyla, Allah rızası için Afrika’ya kardeş elini uzattı. Şimdi Afrika’nın önemi yavaş yavaş artıyor. Türkiye yine burada kazanan ülke durumunda.

Örnekler çoğaltılabilir. Mesela Türkî Cumhuriyetlerle ilgili yapılanlar yahut Arap dünyasıyla, özellikle Katar ile ilişkilerden bahsedilebilir. Ama yerimiz dar. Bununla beraber maksat da hâsıl oldu zaten. Demek istiyoruz ki Türkiye dış politikada Batı’yı taklit eden bir çizgiyi aşarak şahsına münhasır bir politika ortaya koymasını bildi. Bu sayede hem Türkiye kazandı hem dünya kazandı. Çünkü İslâmî, dolayısıyla da insanî bir dış politika izlendi, izleniyor. Bu politika ise mazlum coğrafyalara mutluluk, umut, refah, sağlık ve güven götürüyor. O yüzden Erdoğan’ı ve Türkiye’yi mazlumlar çok seviyor…

Akademi dünyası da Erdoğan’ı kendisine rehber edinmeli. Bir şeyler söyleyecekse ve yapacaksa bunlar ülkemizin dinî, tarihî ve içtimaî yapısıyla uyumlu olmalı. Başka bir deyişle özgün olmalı. Batı’yı tekrar etmemeli. Artık Batı’dan fikir ithal etmemeli. Türkiye dış politikada nasıl saygınlığa ulaştıysa akademide de bunu başarmalıdır. Özellikle sosyal bilimler alanında Batı’nın bize söyleyeceği, öğreteceği bir şey kalmamıştır. Hem teoride hem pratikte Batılı ideolojiler çökmüştür. Enkaz yığınına dönmüştür. Bunların literatürdeki yerleri de alaşağı edilmelidir. Türk akademisi hâlâ Marksizm’de takılıp kalmamalıdır. Weber’den bahsetmemelidir. Yahut neoklasik iktisat dememelidir. Üniversite hocaları ve öğrencileri “Dün, dünde kaldı cancağızım, artık yeni şeyler söylemek lazım” şiarıyla hareket etmelidir. Daha da önemlisi bu yeni şeyleri hayata geçirmeye gayret etmelidir.

Yeri gelmişken şunu açık konuşalım. Türkiye’deki özellikle sosyal bilimler gayet hantallaşmıştır. Ceviz kabuğunu doldurmayacak konular yetmiş yıllık kuramlarla konuşulmaya devam ediyor. Koca koca sempozyumlar, seminerler vesaire düzenleniyor. Tonca para, zaman ve emek harcanıyor. Sonuç ise koca bir sıfır oluyor.

Maalesef üniversiteler Türkiye’nin gerçeklerinden kopuk şekilde yollarına devam ediyor. Hâlihazırda üstenci bir zihniyet yapısına sahipler. Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki o kibirli Batı hayranı zihniyet varlığını sürdürüyor. Bu nedenle üniversiteler bilim üretemiyor. Yeni bir şey söyleyemiyor. Daha ülkesine faydası yok ki dünyaya faydası olsun. Dolayısıyla evvela üniversiteler İslâmî-millî bir yapılanmaya gitmeli. Bize özgü şeyler söylemeli. Buradaki sorunlara yerli çözümler üretmeli. Ancak bundan sonra uluslararası litaretürde sağlam yerler edinebilsin.